Maria Vlaar, biograaf van Joost Zwagerman, opent ons literaire jaar

Schrijver Maria Vlaar is zondagmiddag 18 januari onze gast in Mimik. Zij is de eerste in een boeiende reeks van maar liefst 8 schrijvers die we dit jaar verwelkomen. Het hele jaarprogramma leest u hier, hoe u alle bijeenkomsten kunt bijwonen voor slechts 35 euro, leest u dan weer hier. Maria Vlaar wordt de 18e geïnterviewd door Bert Mertens.

Joost Zwagerman liet bij zijn te vroege dood in september 2015 een groot oeuvre na, maar ook veel vragen over zijn leven en zijn alom verbijstering wekkende zelfgekozen dood. Wie was hij als man, zoon, vader, minnaar, vriend, collega?

Wie was de schrijver Joost Zwagerman? Waar haalde hij zijn ogenschijnlijk tomeloze energie vandaan? Voor alles was hij een schrijver van zijn (postmoderne) tijd, een man met een dionysisch karakter en een versplinterde identiteit, die de complexiteit van zijn persoonlijkheid maar al te goed besefte.

Met de ondertitel verwijst biograaf Maria Vlaar (1964) niet alleen naar zijn vele activiteiten maar ook naar de verschillende aspecten van zijn persoon waarop ze focust: “Joost is de zoon, de schrijver, de lezer, de minnaar, de bewonderaar, de zieke en de boetedoener.” Die geven structuur aan de biografie, die niet klassiek chronologisch opgebouwd is, maar volgens de rollen die Zwagerman gespeeld heeft. Het gevolg is dat Vlaar als het ware door diens leven zapt. Die bewuste incoherentie past bij een postmoderne auteur als Zwagerman, maar leidt onvermijdelijk tot redundantie (soms wordt twee keer hetzelfde verteld), en zorgt er ook wel eens voor dat je als lezer even gedesoriënteerd bent: zijn we nu opnieuw in de jaren 1980 terwijl we daarnet nog in de jaren nul waren

Haar biografie, maar ook het leven én werk van Joost Zwagerman hebben veel reacties opgeroepen. Een biografie is altijd een controversieel werk, omdat iedereen een ander beeld heeft van de geportretteerde en dat is bij deze biografie niet anders. U begrijpt, dat wordt een heel interessante middag.